Poesía Pura

 

“Poesía pura”

Mentres a túa nudez de inverno oscila
Co mesmo vento frío de outono
Que acariña suavemente o meu rostro …
Pregúntome…

Poden os meus versos describir
a graza da túa danza espontánea?

A forma en que che ispes suavemente …
A caída das túas roupas,
Como bolboretas que descenden,
cara a un leito de ocre e gris?

Deberían mesmo tentalo?

Ou na quietude do tempo
Permanecer testemuñas silenciosas
da poesía pura que ti es?

Pregúntome…

Deberían mesmo tentalo?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s